PI ontstond vanuit het idee van Elles Grzybek om een dansperformance te maken rond het getal π (pi), het wiskundige symbool voor oneindigheid. Elk cijfer van 0 tot 9 werd gekoppeld aan een specifieke beweging, waardoor een fysieke vertaling van numerieke reeksen ontstond.

De performer leerde duizend cijfers van π uit het hoofd, reciteerde deze en danste ze tegelijkertijd. Zo werd het menselijk lichaam een drager van zowel geheugen als structuur, waarin abstracte data zich manifesteerden als beweging, ritme en herhaling.

Het enige scenografische element in de voorstelling was zand. Dit materiaal functioneerde als symbool voor het oneindige karakter van π: elke zandkorrel kon gelezen worden als een cijfer, en elke tekening die de dansers in het zand achterlieten verwees naar de ontelbare combinaties die in het getal besloten liggen.

De voorstelling werd uitgevoerd door drie performers, die samen met het element zand een visuele en lichamelijke compositie creëerden. PI benaderde choreografie als een systeem waarin lichaam, geheugen, abstracte structuur en materiaal samenvloeien — een vroege aanzet tot het onderzoek dat later verder zou evolueren binnen de praktijk van cieMESS.